یاد معلم شهید دکتر شریعتی امسال بر خلاف شهرهای دیگر، سفر سبزوار به چند بهانه، چهار مرتبه شد. آخری‌ش جالب‌تر بود. دیدارها و جلسات که در نوع خود خوب و زیبا بود، اما دیدن شهر در هوای گرم هم لطفی دیگر داشت. گفتاری کوتاه در کنار بقعه‌ی امام زاده یحیی و در آستانه‌ی ماه مبارک رجب هم از شیرینی‌های این سفر شد. دیدن نیم‌تنه‌ی دکتر شریعتی در خیابان، آن‌هم در فصل دروی مجسمه‌های برنزی، قدری شگفتی ساز بود. ظاهرا سارقین مجسمه‌ها پایشان به سبزوار هم باز شده. خبرنگار نشریه‌ی سربداران با زیرکی، سوالی از آقای قالی‌باف شهردار پایتخت پرسیده و او، ضمن، اعلام اطلاع نسبی از موضوع سرقت‌ها، دست داشتن خود در قضیه را انکار کرده است. سبزواری‌ها غیر از تجلیل از دکتر علی شریعتی، از هم‌شهری دیگرشان، جناب پرفسور امین هم در زمان حیاتشان تجلیل کرده و می کنند. با مطالعه‌ی دیوان آقای امین معلوم میشه که ایشان از مشکلات مرسوم نویسندگان و روزنامه‌نگاران بی‌نصیب نبوده و مدتی درگیر این‌گونه حوادث نیز شده است. این پست کوتاه بهانه‌ای بود از برای قدردانی از مهما‌نوازی دوستان و همکاران سبزواری و گرامی‌داشت، یاد و خاطره‌ی سبزواری بزرگی مثل دکتر شریعتی( علی مزینانی) در روز شهادت آن بزرگوار. بقیه سبزوار نوشته‌ها باشد برای فرصتی دیگر.